Details van dit toneelstuk

Het verhaal speelt zich af bij circus Tantanam. De jonge Pierrot-clown Chiarino is niet blij met zijn rol. Zijn ouders zijn conservatieve, trotse afstammelingen van een lange lijn van Pierrot-clowns. Toch worden zij door de circusdirecteur, maar vooral door diens vrouw overgehaald om hun zoon snuffelstages binnen het circus te laten doen om te kijken wat goed bij hem past. De stages bij de spreekstalmeester, de goochelaar, het orkest, de cowboys en de sterkste man verlopen niet al te best; Chiarino’s onkunde is vaak de bron van lachpartijen bij zijn collega-artiesten. In eerste instantie baalt Chiarino ervan omdat hij het gevoel krijgt dat hij uitgelachen wordt. Maar geleidelijk aan omarmt hij deze lach en zet hij zijn onhandigheid juist bewust in om het publiek nog harder te laten lachen. Na de snuffelstages reflecteert de circusdirecteur met Chiarino: hij is inderdaad geen Pierrot-clown, maar een August-clown. Dit is voor de ouders van Chiarino een doorn in het oog. Zij zien August-clowns als het laagste soort clowns, omdat deze slechts appelleren aan de makkelijkste emotie van hun publiek: de lach. Pierrot-clowns daarentegen spelen meer in op de diepere emoties zoals verdriet, angst en boosheid. Voor hen is het hoogst haalbare doel om tranen te ontlokken bij hun publiek. Zodra zij zien dat er bij de optreden van hun zoon ook gehuild wordt, maar dan van het lachen, draaien ze bij en zijn ze zelfs trots op hun zoon. Niet alleen omdat hij een begenadigd August-clown is, maar ook omdat hij voor zichzelf is opgekomen en zijn eigen weg heeft gevonden.