Details van dit toneelstuk

                2/3 dames, 7/8 heren

Juffrouw Dot, herbergierster in Windsor bij de Thames, zit in een hoekje van het toneel bij de haard. Leest in de krant dat Charles Dickens is overleden. Vertelt dat hij enkele jaren geleden in de herberg overnacht heeft en dat zij hem toen het verhaal over poppenmaker Caleb en zijn dochter Bertha heeft verteld, die haar buren waren in Windsor. Kort daarna bleek dat hij dit verhaal gebruikt had voor zijn derde Christmas Carol. Maar wel met allerlei toevoegingen. Daarom vindt ze het leuk om nu het echte verhaal te vertellen. Ze neemt ons mee terug in de tijd, een ontmoeting met Bertha die haar vertelt over Edward, haar grote liefde. Ze zullen gaan trouwen, maar eerst moet Edward nog twee jaar in dienst. Hopelijk vlakbij, in Londen.

Het theewater begint te zingen, maar daar doorheen klinkt het getsjirp van een krekel. Dot vertelt Bertha het verhaal over krekels die in de winter zich warmen bij de warme haard van de mensen en ze als dank voorspoed bezorgen. Bertha lacht wat en zegt dat zij alle voorspoed heeft.

Maar het loopt anders, want kort daarna treft Dot een huilende Bertha aan in de armen van Edward. In plaats van dienstplicht in Londen moet hij twee jaar dienen in de vloot op zee.

In afwachting van zijn terugkomst redden Bertha en haar vader zich goed. In de avond maakt vader poppen, waarbij Bertha hem helpt met het schilderen van de ogen. Overdag trekt vader naar Londen om de poppen te verkopen en doet Bertha het huishouden.

Hierin komt verandering als vlak voor de verwachte terugkomst van Edward een boodschapper komt vertellen dat Edward op zee vermist is geraakt. Bertha wordt blind van verdriet.

Zo verandert de situatie. Ze worden steeds armer door al de dokters die tevergeefs ontboden worden om Bertha te genezen en Caleb maakt nog wel wat poppen, maar komt tijd tekort om ze te verkopen.

Ze moeten hun huis uit en Caleb vindt werk bij de gierige Tackleton, directeur van een poppenfabriek in Londen. In de werkplaats van de fabriek maakt hij poppen en Tackleton levert ze aan de klanten. In een armzalig huisje mogen ze wonen. Caleb, die zijn dochter beloofd heeft dat hij voortaan haar ogen zal zijn, tovert in zijn verhalen alles veel mooier. Het huis ziet er schitterend uit en Tackleton is een charmante aardige man.

Wanneer Caleb de avond voor Kerst in de werkplaats de laatste hand legt aan de drie koningen komt de directeur hem tot spoed manen en zegt dat hij eerste kerstdag ook moet werken. Caleb heeft zijn dochter een mooi versierd huis beloofd en een grote kerstboom. Wanneer hij Tackleton om een voorschot vraagt, wordt dat afgewezen.Verdrietig sloft Caleb naar huis.

Bertha hoort zijn langzame tred en oppert dat hij zo langzaam loopt omdat hij een zware kerstboom sjouwt. Hij kan het niet over zijn hart verkrijgen dit tegen te spreken en zegt dat ze de volgende dag de kerstboom mag ruiken en voelen.

Die nacht ligt hij te woelen in zijn bed. Hij kan de slaap niet vatten, piekerend hoe hij zijn belofte aan Betha moet inlossen.

Tackleton is vrij vlot ingeslapen, maar wordt uit zijn bed gesleurd door de krekel. Deze leert hem een lesje met behulp van de door hem tot leven gewekte drie koningen. Hij komt tot inkeer. Samen met de krekel versieren ze het huis van Caleb, zorgen voor een grote kerstboom en brengen een grote kerstgans.

Enkele maanden later krijgen Caleb en zijn dochter bezoek van een vreemdeling met een lange baard. Hij vertelt dat Edward, een vriend van hem, de oorlog heeft overleefd, maar bang is om Bertha onder ogen te komen, omdat zij door hem blind is geworden.

De krekel grijpt in. Trekt de baard af en onthult zo dat het Edward zelf is.

Huilend valt Bertha hem in de armen en ze kan weer zien.

Eind goed al goed? Bijna.

Ook met Tackleton is het voorspoedig gegaan. Hij is inmiddels getrouwd met Dot.

En zo is er echt een happy end.